Curaçao
Curaçao
Spannend was het, want wanneer gingen we Liesyenne vertellen dat we op vakantie gingen en dan ook nog met haar vader, mijn ex-man? De zin “dit is een uitzondering”, maakte dat ze heel goed begreep dat dit éénmalig zou zijn. Nicole nam de leuke ‘taak’ op zich en vertelde Liesyenne 2 dagen voor we weggingen, dat we naar Curaçao zouden gaan. Dat is iets wat Nicole graag doet als er iets leuks te vertellen valt dus ik liet het graag aan haar over. Enthousiast en blij reageerde Liesyenne en samen met Nicole bekeek ze de reisgids. “Hee mam, er zijn ook dolfijnen”, zei ze…ze moest eens weten!
De reis verliep soepel. Als laatste gingen we het vliegtuig in om al snel op te stijgen. Wel 10 uur lang zou het duren. Met een eigen dvd-speler voor haar neus bekeek Liesyenne de film Benjamin Button 3 keer. Eén keer op normale snelheid, één keer op dubbele snelheid, en daarna nog een keer de scènes die ze het mooist vond. Het enige vervelende tijdens het vliegen was het toiletbezoek, doortrekken durfde ze echt niet te doen. Met de handen op haar oren liet ze die taak aan mij over.
In een warme, zeg maar kleffe wind, stapten we uit en werden per shuttle naar ons huisje gebracht. Een mooi, groot maar bloedheet huisje. Gelukkig zat er in de slaapkamer airco zodat we de nachten niet badend in het zweet hoefden door te brengen.
Iedere morgen kwamen onze gevleugelde vrienden braaf op de balustrade zitten. Prachtig gekleurde vogels die graag een broodje mee aten. Helaas zitten er op Curaçao ook duiven….en ook daar kun je ze niet raken. (met een schoen ofzo)
Na een ‘slow-start’ bespraken we hoe de dag eruit zou zien. In de ochtend deden we ons culturele uitje, in de middag lagen we meestal op een bedje op het strand, vechtend om een stukje schaduw want het was bloedheet. Van Liesyenne zagen we bijna alleen maar de achterkant, ze was vooral druk met snorkelen. Helemaal geweldig was het, als ik ook ging zwemmen. Ze genoot van mijn schichtige gedrag als de vissen wel erg dichtbij kwamen en kon het niet laten om me daarmee te plagen. Ja, ik vind vissen mooi, maar wel graag in een aquarium en niet tegen me aan!!!
Na een paar dagen gingen we dan naar het Sea Aquarium en na een gesprek met de manager werd besloten dat Liesyenne de “Encounter” mocht doen. Aan de hand van haar gedrag zou worden beoordeelt of ze ook “De Swim” zou mogen doen. Hypernerveus was ze, maar wat luisterde ze goed. Met de Encounter sta je tot halverwege de dijen in het water op een vlonder, mag je de dolfijnen aaien, wordt er heel veel verteld over de dolfijnen, en krijg je ook nog een kusje. Ze deed het supergoed en huilend hoorde ze dat ze de Swim ook mocht doen. Na het weekend, op dinsdag werden we om 8 uur verwacht….. Vroeg ja, maar voor Liesyenne een prima tijdstip! (des te korter de stress)
Eindelijk was het dan dinsdag!! Na een rit in de file – ja, ook in Curaçao kan dat – reden we naar Mambo Beach en meldden ons. Na het invullen van een verklaring dat iedere risico uitsloot voor de Dophine Academy, haalden we onze zwemvliezen en zakten we langzaam het water in. Met de handen gekruist voor de borst, peddelden we naar het platform en ….kreeg ik al kramp in mijn kuit! Mén, wat doet dat zeer!!! (ik heb er 2 weken plezier van gehad) Liesyenne was zo ontzettend rustig en stil. Geen geluid, geen gegil, geen drukte, alleen maar rust en een totale ontspanning. Ze deed het zo goed!
Na de gebruikelijke ‘kunstjes’ zoals laten zingen, ‘handen schudden’, een ritje maken, kreeg iedereen een kusje van dolfijn Theresa. De bedoeling is dat de dolfijn, na het kusje, op het fluitje reageert en dan stopt en wegzwemt. Dat ging bij (bijna) iedereen goed…yep, behalve bij mij. Theresa duwde haar snuit tegen mijn slaap en reageerde niet op het fluitsignaal, ook niet op het tweede, en natuurlijk……ook niet op het derde.. Na de 4e keer fluiten vertrok ze pas. Ik vond het helemaal geweldig! (en weer janken natuurlijk)
Met dolfijnen zwemmen is voor mij een ervaring geworden die ik never nooit niet verwacht had. Ik werd overspoeld met een gevoel dat ik niet anders beschrijven kan als bijzonder en ontzettend ontroerend. Alles wat er om me heen gebeurde leek te vervagen en tranen liepen over mijn wangen…keer op keer.
~Liefs Loes~
Wat een prachtige foto's van volgens mij een onwijs mooie vakantie. Dit vergeten jullie nóóit weer!
Ook fijn dat jullie dit met jullie ex-gezin hebben kunnen doen, toch heel bijzonder.
Blijf nog lang nagenieten van deze bijzondere reis.
Geplaatst door: Sylvia | 9-7-09 om 1:12
oooooooo wat SCHITTEREND! het kijken naar deze slide show alleen al,doet me voelen dat dit wel héél speciaal geweest moet zijn,werkelijk een pracht ervaring lijkt me ook;)
knuf voor jullie allen van mij..;)
Geplaatst door: vlinder | 12-8-09 om 18:33